Rzeka

Rzeka płynie swym wielkim nurtem, Gdzieś w dali słychać jej szum, Tutaj wyraża swą wolność, I zaprasza do świata spokoju i piękna. Gdy spoglądam na jej szmaragdowe tonię, Nie mam już ochoty do domu wracać, Jej urok jest tak wielki, Że nim nie mogę oprzeć się. Rzeka mówi do mnie swą nieskończoną historią, O szczęściu, radości, smutku i trudzie, Wszystko to dzielnie znosi, A ja zazdroszczę jej siły. Gdy zmęczony tworzę swoje wiersze, Rzeka mnie uspokaja, Uwalniając mnie od zmartwień, I zapominam o wszystkim. I choć zmienia swój kierunek, Rzeka płynie wciąż dalej, I przyciąga mnie swym urokiem, Abym mógł się w niej wyciszyć.