Intelektualizm etyczny

Intelektualizm etyczny to jedna z teorii etyki, która zakłada, że wiedza jest kluczowa dla dobrego postępowania. Według intelektualizmu etycznego, jednostki muszą posiadać odpowiednią wiedzę, aby wierzyć w dobro i źle i podejmować odpowiednie działania. Jest to podejście zdecydowanie związane z myśleniem filozoficznym starożytnej Grecji, gdzie eksperci poświęcali czas znajomości filozofii i pracy umysłowej na odkrywanie tego, co oznacza dobre postępowanie. Jednym z najbardziej znanych przedstawicieli intelektualizmu etycznego był Sokrates. Z jednej strony, intelektualizm etyczny może wydawać się solidnym podejściem do opisu dobrego postępowania. Gdybyśmy wszyscy byli lepiej przeszkoleni w filozofii i etyce, moglibyśmy podejmować bardziej świadome decyzje i unikać konfliktów moralnych. Jednak z drugiej strony, istnieją poważne wady tego podejścia. Po pierwsze, zakłada ono, że każdy ma dostęp do wiedzy etycznej, a to nie zawsze jest prawdą. Nie każdy ma dostęp do filozofii jako przedmiotu naukowego. Po drugie, nie zawsze mamy czas i energię, by poświęcać na filozofię tyle uwagi, ile potrzebujemy, by podejmować decyzje etyczne. Ponadto intelektualizm etyczny na ogół podkreśla wartość wiedzy i umysłowego wysiłku, ale może lekceważyć rólę uczuć i intuicji w podejmowaniu decyzji etycznych. Niektórzy uważają, że splot intelektualizmu etycznego i emocjonalizmu etycznego jest najlepszym podejściem do opisania dobrego postępowania. W sumie, choć intelektualizm etyczny może wydawać się dobrym podejściem do opisu dobrego postępowania, to ma wiele wad. Bardziej przemyślane podejście to spójne łączenie intelektualizmu etycznego i emocjonalizmu etycznego, a także kwestii społecznych i kulturowych, aby tworzyć bardziej złożone podejście do etyki.