Jak literatura przedstawia kontrast między światem biedy, a światem bogactwa

Od zarania dziejów literatura pełniła rolę nie tylko rozrywkowej, ale i edukacyjnej oraz poznawczej. Jednym z jej ważnych zadań jest ukazywanie społecznych kontrastów, w tym między światem biedy a światem bogactwa. Temat ten nie jest nowy, a wręcz przeciwnie, stanowi istotną część dzieł prozatorskich i poetyckich już od wieków. Na przestrzeni wieków obraz biedy i bogactwa ulegał zmianom. W średniowieczu błądzący rycerz lubżycielem rozważając nad swoim losem szukał drogi na drodze do zbawienia. Człowiek ówczesnego świata gotów był porzucić cały swój dotychczasowy styl życia i zamożność, by skierować swoje myśli ku Bogu. W takim wypadku potrzeby materialne nie miały już znaczenia. Raczej, pojawiał się aspekt poprawy duchowej, który był wartością wyższą niż bogactwo. Od renesansu sceneria zmieniała się diametralnie, a świat zamożności stał się dla literatury źródłem inspiracji. Z jednej strony, bogactwo prezentowano jako dążenie do pieniędzy i zysku, ale z drugiej strony, pozycja i zamożność zaczynały pełnić niebagatelną rolę w społeczeństwie. Wówczas bogactwo przynoszące władzę i wpływy stawało się symbolem wzrostu społecznego i dobrego stylu życia, a równocześnie zaczynało pojawiać się stwierdzenie, że posiada go tylko nieliczna grupa wybranych, a przeciętni ludzie pozostają w biedzie. W klasycznej literaturze bogaci ludzie żyją w pałacach, podczas gdy biedni żyją w nędzy i szarej codzienności. Wyróżniają się zwykle na tle lojalności, przyjaźni i miłości, są szczęśliwi w swych prostych potrzebach, dzięki czemu wiążą swoje życie z korzeniami ziemią i jej skromnością i nie myślą o zmianie losu. Z drugiej strony, bogaci od strony charakteryzują się m.in. egoizmem, skłonnością do zazdrości, ambicją i brakiem zainteresowania losami innych. Ich życie w świecie luksusu króluje, ale pada żądza kontroli nad życiem, wyścig szczurów, a także samotność i pustka emocjonalna. W literaturze, która ukazuje kontrast między światem biedy a światem bogactwa, nigdy nie ma jednoznacznej interpretacji sytuacji. Jednak jedno jest pewne - literatura ukazuje, że ludzie zamożni często tracą kontakt z rzeczywistością i realnymi problemami. Bywa też, że bez wszelkich codziennych potrzeb stapiają się z otoczeniem luksusu, a także, że przejmują raczej samych siebie, aniżeli otaczających ich ludzi. Podsumowując, literatura ukazująca kontrasty między światem biedy a bogactwa jest nie tylko dziełem pisarzy, ale i wykładnią ludzkiego stylu życia. Dzięki niej można zrozumieć inne kultury, zobaczyć różne punkty widzenia na sprawy, czego nie da się osiągnąć na przykład przez wgląd w teksty historyczne czy naukowe. Wiedza znajdująca się w dziełach literackich jest cennym źródłem i zawsze będzie, bez względu na epokę, dostarczała niezbędnych inspiracji dla czytelników.