Czy ludzie z natury są źli?

Od początku swojego istnienia ludzkość toczy sporą debatę na temat natury osobistej człowieka. Nie brakuje zarówno zwolenników, jak i przeciwników teorii, że ludzie z natury są źli. Jedni stawiają na argumenty, że człowiek posiada w sobie naturalny instynkt do agresji i przemocy, inni – że wrodzona dobroć przeważa nad negatywnymi cechami. Zacznijmy od strony zwolenników tezy, że ludzie są źli z natury. Ich argumentacja opiera się przede wszystkim na teorii ewolucji. Ostatnie badania wskazują, że cechy agresywne, zmysł rywalizacji czy instynkt przetrwania są dziedziczne w naturze. Skrajne postaci tego toku myślenia twierdzą, że człowiek z natury działa egoistycznie, by zapewnić sobie przetrwanie, a jego dobre uczynki wynikają jedynie z próby stworzenia pozytywnego wizerunku. Ogólnie mówiąc, człowiek ma przede wszystkim mieć na uwadze swoje potrzeby, a ewentualne korzyści dla innych są tylko „efektem ubocznym”. Jednakże jak w każdej debacie, kontrargumenty też się pojawiają. Istnieje coraz więcej teorii, że ludzie z natury są dobrzy. Jeden z kluczowych argumentów, jaki stawiają zwolennicy dobroci, to poziom empatii, którą bez problemu potrafimy odczuwać względem innych ludzi. Dodatkowo, badania wykazujące, że w skrajnych sytuacjach ludzie są skłonni do ryzykowania własnego życia, by pomóc innym (jak choćby w przypadku akcji ratowniczych czy aktywistów walczących o prawa ludzi), również sugerują, że wrodzona dobroć przeważa nad złem. Podsumowując, kwestia, czy ludzie z natury są źli, czy też nie, pozostaje tematem dyskusyjnym. Wszystko bowiem zależy od indywidualnych doświadczeń życiowych, wychowania, czy też poziomu naszej samoświadomości. Oczywiście, nie da się ukryć, że w historii ludzkości odnotowano wiele przypadków przemocy, okrucieństwa czy niesprawiedliwości. Niemniej jednak, pozytywna strona ludzkiej natury z pewnością nie została jeszcze w pełni doceniona. Naszym zadaniem jako społeczności jest więc stworzenie takich warunków, które będą zachęcać do wydobycia z naszych charakterów wrodzonej dobroci, a nie agresji i przemocy.