napisane 19.03.2023
Tekst ten został napisany przez Odrabiarkę w wersji 1.0. Aktualnie pisze prace jeszcze lepsze i dłuższe. Sprawdź sam.
Wpływ epoki, w której żyje człowiek na postrzeganie śmierci
Epoka, w której żyje człowiek, ma istotny wpływ na jego postrzeganie śmierci. W różnych okresach historycznych ludzie mieli inną perspektywę na to, co oznacza śmierć, jak ją rozumieć i jak się do niej odnieść. Na to, jak postrzegamy życie i śmierć, wpływały m.in. warunki kulturowe, religijne, polityczne czy społeczne.
W okresie antycznym, na przykład w starożytnej Grecji, śmierć była uprzywilejowana i szanowana. Ludzie wierzyli, że śmierć to przejście do innego świata, który był równie rzeczywisty jak ten ziemski. Niektóre z największych dzieł literackich powstały właśnie w tym okresie i traktują o sprawach związanych ze śmiercią, jak np. „Iliada” Homera czy tragedie Sofoklesa. Opisywały one różne sposoby postrzegania śmierci, ale zawsze ujawniały ją jako część naturalnego porządku świata.
W okresie średniowiecza, zwłaszcza w Europie, śmierć traktowano jako koniec, brzemienny w skutki i kończący życie, które miało swoją ostateczność. Warto zaznaczyć, że w owym czasie religia chrześcijańska była jedyną opcją dla większości ludzi w Europie, co wpłynęło na sposób, w jaki postrzegali oni śmierć. Dlatego też postać śmierci stała się ważnym elementem w kulturze tego czasu. Symboliczne przedstawienia takie jak chociażby makieta szkieletu z kosą, odzież intrygującego wyglądu oraz kolorystyka czarnych strojów, uosabiały postać śmierci, która rozróżniała żywych od umarłych.
Współczesna epoka wykształciła inny sposób na postrzeganie śmierci. Obecnie na śmierć patrzymy trochę inaczej niż w poprzednich epokach. Śmierć jest często traktowana jako temat tabu i jako coś, co należy ukrywać, przynajmniej częściowo. W niektórych kulturach zachodnich mówi się o „umieraniu w samotności”, ponieważ w obawie przed śmiercią, tak faktycznie umieramy już wcześniej, w sensie socjalnym. Według opinii wielu współczesnych ludzi, śmierć stała się jedynie końcem, bez żadnego innego znaczenia, duchowa perspektywa oraz symboliczna szata z nią związana nie mają już znaczenia.
Wniosek jest taki, że postrzeganie śmierci przez człowieka podlega stałym zmianom i ewolucjom, w związku z czym w jego postrzeganu śmierci wpływ ma epoka w której żyje. Wielokrotnie na swój sposób szamocząc się ze strachem wobec nieuniknionego, wciąż szukamy pewnych symboli, dzięki którym zasobniej rozumiejący śmierć, przestając jej się bać. Ostatecznie zawsze jednak pozostaje intrygującym niewiadomym, przed którą ludzie w wiekach próbowali oswajać swój umysł i dusze.