Jagna z Chłopów - femme fatale

Femme fatale to pojęcie wpisane w kulturę masową i literaturę. Oznacza kobiety uwodzące swoim urokiem, ale jednocześnie przynoszące mężczyznom porażkę i nieszczęście. Jagna z dzieła literackiego "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego, bez wątpienia, można określić mianem kobiety femme fatale. Jagna, jedna z głównych bohaterek utworu, była piękną, zmysłową i uwodzicielską kobietą. Miała gorąco wypalone usta, ciemny kucyk i zielone oczy, które podziwiali mężczyźni na weselu. Wszyscy zwracali na nią uwagę, a dla młodego Lucjana, był to obsesja. W Jagnie kryła się jednak coś więcej niż tylko piękno zewnętrzne. Jagna z powieści „Chłopi” autorstwa Władysława Stanisława Reymonta, to postać kobieca, której wkład w rozwój akcji jest nie do przecenienia. Można z dużą dozą prawdopodobieństwa powiedzieć, że Jagna stanowi swoisty „femme fatale” – kobieta mająca niezwykły wpływ na mężczyzn i niejednokrotnie wpędzająca ich w kłopoty. W niniejszej rozprawce postaram się udowodnić, dlaczego Jagna faktycznie może być uważana za tego typu kobietę. Przede wszystkim, warto zwrócić uwagę na to, jak Jagna wpłynęła na życie głównego bohatera powieści – Boryny. Od momentu, gdy kobieta pojawiła się na wsi, mieszkańcy zaczęli mówić o niej niepochlebnie. Określano ją mianem „panieńskiej z kurhanu”, co w ówczesnych czasach oznaczało, że była kobietą niepokorną i jednocześnie atrakcyjną seksualnie. Boryna niestety w nią się zakochał i choć nie miał na to szans, zrobił wiele, by zdobyć jej względy. Nie do końca pamiętał jednakże jak różne były upodobania Jagny. Pozornie prostoduszna kobieta, podjęła decyzję, by związać się z młodym Boryną, mimo że jej marzeniem było zostać zamożną żoną. Ucieczka z domu wskazuje na to, że miała dosyć biedy i chciała w końcu poczuć się wolna i niezależna. Za wspomnieniem tego zdarzenia idą inne, które wskazują, że Jagna rzeczywiście działała na mężczyzn jak magnes. Lubiła się bawić, lubiła uwagę, jaką na nią zwracano, a przede wszystkim, wykorzystywała swoją urodę i kobiece wdzięki, by manipulować swoimi adoratorami. Widać to choćby wtedy, gdy uwiodła pięknym wyglądem obydwóch synów Maciejów, ale kiedy nie doszło to skutku, porzucała ich bez żadnych wyrzutów sumienia. Za „fatale fatale” Jagna zaskarbiła sobie opinię złamanej kobiety. Wśród swoich adoratorów, a przede wszystkim wśród kobiet na wsi, była określana mianem „lekkoduchem”, „uczynną”, „niegodziwą”. Nikt jednak nie chciał się z nią przeciąć, bo była przede wszystkim piękna. W swoim ewangelickim domu została zresztą bardzo źle traktowana. Jakby tego było mało, była ofiarą licznych gwałtów. Jej wewnętrzne zranienia zaczęły w końcu się ujawniać. Przestała być radosną, żywiołową kobietą i zaczęła się zmieniać w oschłą, zrezygnowaną z życia. Podsumowując, można z pewnością powiedzieć, że Jagna z powieści „Chłopi” reprezentuje typowe cechy „femme fatale”. Była piękną, kobiecą kobietą, która wiedziała, jak manipulować mężczyznami i wykorzystywać swoje atuty, by osiągnąć swoje cele. Przyciągała mężczyzn, ale równocześnie ich niszczyła, wpędzając ich w kłopoty i dając do myślenia. Choć jej historia była tragiczna, to jednakże jako postać literacka pozostanie na długo w pamięci czytelnika.