Miłość, gwiazdy świecą nocą, w dzień nie widać uczucia

Miłość w blasku gwiazd ucieleśniona, Wzrasta w ciemności nocy, ukryta, skryta. Gdy słońce wzejdzie, jej nie dostrzec można, A przecież w sercach zakwitła niewidoma. W nocnym niebie migocą, rozświetlając drogi, Gwiazdy kochankom ukazują swą siłę. Ich blask emanuje z miłością w piersiach, Wypełniając dusze niezgasłym promieniem. Jednak kiedy wstaje dzień, słońce w pełnym blasku, Uczucie to przeminąć na chwilę zdaje się. Wśród jasności dnia słabnie i oddala, Lecz ukryte jest na zawsze - tak głęboko w sercu spala. Bo miłość prawdziwa nie potrzebuje słów, Nie ulega zmienności, ni warunków czasu. Jej płomień w sercu płonie, niezachwiane, Gdy gwiazdy gasną, wciąż iskierki wydajne. I wówczas, gdy gwiazd nie dostrzegasz już wśród dnia, Pamiętaj, że miłość nigdy nie umiera. W środku naszych serc, wciąż tam ukryta, Do samego końca nasze dusze łaskawią. Więc patrz w górę, choć samo słońce świeci, Bo ukryta tam miłość na zawsze trwa. Gwiazdy nocą, miłość w dzień nieuchwytna, Ale w naszych sercach zawsze żywa.