Człowiek wobec dekalogu

Dekalog to zbiór dziesięciu przykazań, których pierwotnym celem jest wskazanie, jak powinien postępować człowiek, aby poprawić swoje życie na ziemi i dostać się do nieba. Każde z nich ma swoje znaczenie i jest ważne dla życia człowieka. Współczesny człowiek ma wiele problemów z jego przestrzeganiem, ale to nie oznacza, że dekalog jest przestarzały lub niepotrzebny. Pierwsze przykazanie mówi nam, że mamy szanować Boga i Go nie obrażać. Zadaniem człowieka jest odkrywanie i wypełnianie zasad relacji z Bogiem. Bez oddawania bogom ciągle się błądzi, a otaczające nas złe siły wciągają nas w chorobliwą rywalizację. Szacunek wobec Boga to nie tylko czas poświęcony na modlitwie lub uczestnictwo w liturgii, ale także szacunek dla Jego stworzeń i Jego świata. To podejście do drugiego człowieka i jego potrzeb. Drugie przykazanie nakazuje nam kulturowe i moralne zachowanie. Mówi, żeby nie angażować się w jakiekolwiek czynności, które odmawiają respekt innym ludziom. To nie tylko szacunek dla drugiego człowieka, ale również dla siebie. To zachowanie postaw, które budują w nas kulturę dialogu, a nie konfrontacji. Trzecie przykazanie mówi nam, abyśmy nie odmawiali Bożemu Imieniu szacunku i należnego mu miejsca. Prawdziwy w tym przypadku szacunek do Boga polega na ochronie Jego Imienia przed wszelkiego rodzaju profanacją i skromnym zachowaniu wobec niego. To nasze decyzje i podejścia do codziennej dylematyki świata, które są podporządkowane Bogu. Czwarte przykazanie mówi nam, abyśmy szanowali dzień święty. To nie tylko czas wyrwy od pracy, ale czas poświęcony na modlitwę i spotkanie z Bogiem. Ludzie odmawiają sobie czasu na modlitwę i spokój w wyniku ciągłego pośpiechu i gonitwy za karierą. Piąte przykazanie polega na szacunku dla rodziców, dziadków i innych osób, które odnoszą się do nas z szacunkiem i miłością. To również szacunek dla siebie, swojego genealogicznego drzewa i ludzkiej rozmaitości. Szóste przykazanie mówi o tym, żeby nie mordować. Życie to zbiorowiskowa wartość, a każda jednostka ma prawo do niego. To również nakaz szacunku dla życia i ochrony go przed zniszczeniem. Siódme przykazanie mówi nam, abyśmy nie dopuszczali się cudzołóstwa. To zachowanie postaw, które budują trwałe związki i wyzwala emocjonalnie. Ósme przykazanie nakazuje, żeby nie kraść. Szanowanie własności drugiego człowieka to dokumentacja naszej morale-etyki i zasad, które pozwalają nam działać w sposób uczciwy i zgodny z etyką zawodową. Dziewiąte przykazanie stanowi, żeby nie składać fałszywego zeznania przeciwko ludziom. To niedopuszczalne naruszenie prawdy i zasad moralnych. Dziesiąte przykazanie polega na niedopuszczeniu do pożądliwości wpisanej w życie codzienne. To szacunek do własnego życia i do życia innych. To etyczne podejście do miłości w zgodzie z prawem. Wszystkie te przykazania to wytyczne, które powinny kierować naszym zachowaniem wobec Boga, innych ludzi oraz własnego życia. Każde z nich jest ważne i wiele zależy od naszego podejścia. Człowiek wobec dekalogu musi stawiać sobie ambitne cele w rozwoju duchowym, umieć rozgraniczać dobro od zła i podejmować właściwe decyzje.