Władza ustawodawcza w RP

Władza ustawodawcza w Polsce jest realizowana przez Sejm i Senat. To właśnie te dwie izby tworzą parlament, który odpowiada za ustanawianie i zmienianie prawa w Polsce. Wspólnie nazywane są one Zgromadzeniem Narodowym. Sejm jest niższą izbą parlamentu i składa się z 460 posłów wybieranych na 4-letnią kadencję. Do Sejmu kandydaci są wybierani w wyborach powszechnych, równej, bezpośredniej i tajnej tylko przez obywateli polskich. Sejm podejmuje decyzje w sprawie ustawodawstwa, uchwalając akty normatywne, z których najważniejsze to ustawy. O prawidłowości tych działań czuwa Marszałek Sejmu, który jest wybierany przez posłów. Drugą izbą parlamentu, czyli izbą wyższą, jest Senat. W skład Senatu wchodzi 100 senatorów, którzy są powoływani na 4-letnią kadencję. Zasady wyboru są skomplikowane, ponieważ senatorami zostają przedstawiciele samorządów terytorialnych, a także osoby powoływane przez Prezydenta RP. Senat pełni ważną funkcję kontrolną, ma też prawo inicjatywy ustawodawczej i występowania z wnioskami wobec Sejmu. Własnością władzy ustawodawczej jest dobieranie prawidłowych elementów do tworzenia ustaw. Warto dodać, że przed podjęciem decyzji o uchwaleniu ustawy, zawsze odbywa się debata nad konkretną propozycją. W czasie tej debaty, posłowie i senatorowie mają możliwość przedstawienia swoich poglądów i objaśnienia, na czym opiera się ich stanowisko. Oczywiście, istotną rolę w procesie decyzyjnym odgrywa też Rada Ministrów, składająca się z Prezesa Rady Ministrów oraz ministrów. Rząd ma możliwość inicjowania prawa i tworzenia projektów aktów normatywnych. Władza ustawodawcza w Polsce jest więc realizowana przez parlament, czyli Sejm i Senat, oraz przez Radę Ministrów. Dobór dobrej prasy, sformułowanie dobrych praw i efektywna kontrola władzy wykonawczej są fundamentami funkcjonowania państwa demokratycznego.