Przemówienie absolwenta na zakończenie klasy ósmej

Szanowni Państwo, Dziś jest wyjątkowy dzień dla nas wszystkich – dzień, w którym kończymy naszą przygodę w szkole podstawowej i wkraczamy w zupełnie nowy etap życia. Zanim jednak przystąpimy do celebracji, chciałbym podzielić się kilkoma refleksjami. W ciągu ostatnich kilku lat doświadczyliśmy razem wiele chwil radości i smutku, zwycięstw i porażek, a przede wszystkim nauczyliśmy się wzajemnego szacunku i tolerancji. Większość z nas od samego początku miała jedno marzenie – pójście dobrej szkoły i zrobienie dobrego egzaminu końcowego. Dzięki naszemu wysiłkowi, mądrościom naszych nauczycieli i wsparciu naszych rodziców, to marzenie stało się rzeczywistością. Jednak to, co jest najważniejsze, to nie tylko wynik egzaminu, ale to, co nabraliśmy w ciągu tych pięciu czy sześciu lat. Nasze umiejętności przedmiotowe, takie jak czytanie, pisanie i matematyka, na pewno nam się przydadzą, ale to, co naprawdę cenię, to to, że nauczyliśmy się być ludźmi o otwartym umyśle, elastycznymi i gotowymi do nauki przez całe życie. Dzisiaj, idąc dalej, nie bójmy się podejmować nowych wyzwań. Pamiętajmy, że kiedyś nie wiedzieliśmy, jak pisać, a teraz to robiąc, właśnie piszemy jedno z najważniejszych przemówień naszego życia. Niech ta chwila będzie symbolem naszej zdolności do nauki, naszej determinacji i naszej gotowości do ciężkiej pracy. Zatem drodzy absolwenci, dziękuję wam za piękne lata spędzone z wami w szkole. Życzę wam z całego serca, abyście podejmowali wyzwania z pewnością siebie, abyście mieli pozytywny wpływ na ludzi wokół was i abyście nigdy nie stracili ciekawości świata. Powodzenia w waszych kolejnych krokach.